Ik heb net een huurcontract getekend. Ik kan dus 1 september intrekken in een huisje in Zaandam, met een vreemde status in de Gemeentelijke Basisadministratie van voornoemde plaats. Het huisje heeft namelijk een huisnummer, maar de twee buren hebben datzelfde nummer!

Oki, probleem. Wat denkt de Belastingdienst namelijk als je huurtoeslag aanvraagt? Juist, dat die twee buren gezellig bij me wonen. Onzin, het huisje heeft een eigen voordeur, een eigen badkamer, toilet, keuken… Kortom, het is een zelfstandige woonruimte. Maar, inschrijving klopt niet, dus ga maar lekker zeuren bij de gemeente. Aldus de Belastingdienst waar ik vandaag was. Natuurlijk kon de gemeente er ook niet veel aan doen, en was er een bouwvergunning ofwel splitsingsvergunning nodig om een ieder een eigen huisnummertje toe te kennen. Wordt vast geweigerd. Kost ook nog eens geld.

Vreemd hoor. Vaak is het omgekeerd. Eigenaren van een winkelpand met woonruimte verhuren deze maar al te graag als "deel van de winkel". En dan is het de gemeente, die er als de kippen bij is om het pand als twee losse objecten te zien. Want, meer panden is meer belasting vangen. Zie hier. In zo’n geval krijg je in de GBA een eigen huisnummertje, wat dan weer fijn is voor de huurtoeslag.

Dus, gedoe. Zonder die huurtoeslag is het huisje aan de dure kant, dus ik twijfelde nog steeds, toen ik met mijn hippe nieuwe lila cowboylaarzen met de blauwe zool (jaja) richting de voordeur hinkte. Hinkte, vanwege nare blaren op beide hielen. En dan had ik ze nog maar gedragen van mijn huis tot het station, ofwel, drie meter.

Aldaar besloot ik het contract toch te tekenen, nadat ik met de verhuurder had afgesproken dat hij achter de splitsing aan zou gaan, en dat ik het contract elke maand kon opzeggen. Ik bleef nadien nog wat bij Sanna, de huidige bewoonster en tevens blije klant van Toeps drinken, en ik voelde me raar. Niet uitgelaten, eerder bedachtzaam. Kan ik die huur wel betalen? Ja, met al die fijne opdrachten op komst, moet dat geen probleem zijn. Maar toch.

Op mijn sokken liep ik naar het station, de trein in, en naar huis. Blaar deed au. Kijk ik op Hyves, zie ik een kamer in de straat waar ik nu woon. Juist, tegenover Amsterdam Centraal. Life’s a bitch.